|
Strona domowa freenetu:
http://freenetproject.org/
Założenia
sieci Freenet
użytkownicy
dobrowolnie udostępniają miejsce na swoich dyskach i transfer
dla lepszego działania sieci. Transfer zwykle nie odbywa się
bezpośrednio, a poprzez inne węzły sieci. Zwykle jest to
łańcuch kilku węzłów, rzadziej kilkunastu. Nigdy nie
wiadomo, czy użytkownik, z którym jesteśmy połączeni,
posiada te dane na dysku czy tylko pośredniczy w
przesyłce.
Część danych, w których wymianie użytkownik
uczestniczy, zachowywana jest w pamięci podręcznej na dyskach
pośredniczących komputerów.
Całość transmisji jest
szyfrowana, podobnie jak przechowywane dane. Dlatego użytkownik
nie ma możliwości sprawdzić, jakie dane przechowuje na dysku i
w wymianie jakich danych pośredniczy.
Brak jakichkolwiek
wyszukiwarek itp. - identyfikacja odbywa się przez jeden z
trzech rodzajów kluczy, którego zdobycie jest już problemem
użytkownika (może on zostać rozwiązany poprzez stworzenie
serwisów z kluczami, co jednak może zachwiać bezpieczeństwem
sieci Freenet. Można rozprowadzać w sieci zbiory kluczy; klucze
jednego z tych trzech typów mogą być zgadywane).
Dane co
pewien czas są automatycznie przenoszone z jednego komputera na
inny. Publikacja polega na wprowadzeniu danych na komputery
innych użytkowników - w przeciwieństwie do innych programów
P2P, gdzie zwykle podczas rozprowadzania pliku jest on
przetrzymywany na własnym komputerze przez releasera. Tutaj
wprowadzenie pliku do sieci może trwać krótko i odbywać się
całkowicie przed rozpoczęciem ściągania przez innych.
Freenet
nie ma standardowego portu TCP, na którym działa, co ma
utrudnić jego blokowanie przez administratorów sieci.
Mocne
strony:
Bardzo duża anonimowość i
jurysdykcyjno-podsłuchowe bezpieczeństwo użytkowników.
Samooptymalizacja - dane częściej pobierane występują w sieci
w większych ilościach i są przemieszczane w te części sieci,
gdzie jest nimi większe zainteresowanie. Dodatkowo dane, którymi
interesuje się dużo osób, pozostają w sieci na dłużej.
System jest praktycznie niewrażliwy na różne formy cenzury
oraz inne działania mające na celu zachwianie swobody przepływu
informacji (np. filtrowanie, nakazywanie usunięcia danych, próby
namierzenia źródeł i osób pobierających dane itp.)
Słabe
strony:
Mała wydajność i trudności w funkcjonowaniu
(związane głównie z czasochłonnym procesem szyfrowania
danych, z kluczeniem danych w sieci celem maskowania źródła
ich pochodzenia oraz koniecznością znajomości zaufanych
użytkowników Freenetu). Brak mechanizmu łatwego wyszukiwania
danych (konieczność znajomości kluczy). Bardzo duże wymagania
systemowo-sprzętowe (wynikające przede wszystkim z tego, że
każdy komputer Freenetu pełni funkcję węzła-serwera oraz z
tego, że Freenet działa jako program javy). Może zostać użyty
do rozprowadzania materiałów nieetycznych oraz do komunikacji
pomiędzy złoczyńcami bez realnej możliwości wykrycia
rozprowadzającego.
Należy zauważyć, że słabe strony
Freenetu wynikają przede wszystkim z jego założeń (w tym
swoistej, konspiracyjnej jego natury), a ich wyeliminowanie
wymagałoby poświęcenia przede wszystkim jego głównej zalety
- anonimowości i odporności na cenzurę.
Strona domowa freenetu:
http://freenetproject.org/
|